10.04.2010

karikatürist ev arkadaşı

 Hooppp orda dur bakalım.

Allahım benden hızlı yaşayan insanlar da varmış. Yeni haberdar oldum onnardan. Beni yarattın tamam, onlar niye var ki???

Neyse konuya geliyorum.
Lan iki gün önce güya arkadaşa güvendim, tuttum internete ev arkadaşı arıyorum diye ilan verdim. Bi tane adam geldi, ay ben burda yaşamam ölürüm dedi. Beni de ezikledi siktirip gitti.
İkinci adam geldi, buda öldü bayıldı eve, bende dayanamadım hadi git eşyalarını kap gel, paran olunca verirsin dedim. Adam ağzının salyalarını sile sile gitti. Gitti gidiş o gidiş ses seda yok.
Ben de o gelcek diye internetten ilanı kaldırdım. Dedim nasılsa, karikatürist bi renkli insan buldum, bunla hayatıma renk gelir, bide karikatüristlerin hayatını tanımış olurum, ne bok yiyip yaşıyorlar görürüm.
Ben böyle hülyalara dalmışken, aradan 2 gün geçti hala ses seda yok. Bende çocuğu aramaktan vazgeçtim.
Sonra Ünlü Blogger "ara bak ne oldu bi sor" dedi diye, aradım derdini anlattı. Meğer halası başka bi yerde ev bulmuş, benim numaramda telefona kayıtlı olmadığı için bana geri dönememiş falan fistan.
Dedim tamam önemli değil, aldım kapadım.
Hooppp hemen iş yerinden arkadaşımın, arkadaşını ayarttık. Çocuk iç güveysi olarak kaynanasında kalıyomuş. Ama sevgilisiyle ayrılınca, hoop evden de çıkmak zorunda kalmış. Kaç gündür iş arkadaşımda kalıyordu.
Gittik tanıştık, hoş beş ettik, geldi evi gördü beğendi. Masrafları paylaşıcaz, yiyip içip geçinicez.
Bakalım daha neler olcak.
Yannız bu gelecek olan arkadaşım çok cine benziyor.
İyi bi çocukda, anlaşıcaz gibi. Zaten benim anlaşamadığım kimse yoktur.
Sadece kendimce, kendi çapımda lafımı söyler geçerim.
Ama iyi çocuğa benziyor. Gerçi iyi de olmasa bişi olmaz ki, sonuçta üstüme yorgan diye örtcek değilim ya.

7.04.2010

gelişmeler

 hazır bu ara yapayanlız kalmışken gelişmelerden, hayatımda olup biten saçmalıklardan bahsedeyim.

_ bir reklam ajansında çalışıyorum artık
_geçen ay eşim geldi, dayanamadı beni bırakıp gitti yine, eğer özlersen bin uçağa gel yanıma dedi.
_ev masrafı çok tutuyordu ne yapıyım ne yapıyım derken, evarkadasi.org da ilan verdim, arkadaş buldum bugün, geldi, parası yoktu, bi dünya acı hikayesi vardı. Biraz ben gibi yani, biraz daha benden beter. dedim boşver, onu bunu git eşyalarını topla gel, kalırız beraber. İnceldiği yerden kopar. Çocuk iyi birine benziyor, uykusuzda karikatürist.
_oğlumla bol bol hasret giderdik, sürekli ağladı. İlk geldiği günlerde, ishal oldu, her an altına sıçıyordu, ilaç milaç derken, gitmeleri iyi oldu aslında. Çocuk istanbul havasına alışamadı.
_karıyla her gün kavga ettik. bi güne bi gün aşkım diyemedik bir birimize, öyle salınıp 15 gün beraber geçirdik.
_final günü gözlerimiz doldu azcık, ama ben erkek adamım ağlamamam lazımdı. Tuttum kendimi. Nooluyon lan dedim.
_asker arkadaşım geldi, 4 yıl sonra ilk kez görüştük yine. Lan çocuk çok çirkinleşmiş, ama samimiyetinden zerre miskal eksiklik yoktu.
_Bugün ikinci maaşımı aldım, cebimde param var :)) 
işte gelişmeler bunlardı.
bakalım daha neler neler olacak.

12.03.2010

acilen güvenilir birini bulmam lazım

Camdan dışarı baktım. Hava o kadar bunaltıcı ki dışarı çıkıp çığlık çığlığa bakğırmak, naralar atmak istiyorum. Sanki gökyüzü başıma düşcekmiş gibi sıkıntılıyım. Canımı sıkıyo bu durum.

Zaten kaç gündür canım da sıkılıyor.
Bi boşluk, bi sarhoşluk hali var üzerimde. Acilen güvenilir birini bulup, tüm sıkıntılarımı anlatmam, içimde biriken kıskançlıkları söylemem ve ufacık ufacık birikmiş üzüntülerimi aktarıp beraber üzülmeliyiz.
Bu aralar çok sıkılıyorum, sanki dersin her şey beni üzmek için gelişiyormuş gibime geliyor.
Canım sıkılıyor gerçekten. Kimselere güvenemiyorum, bir şeyler anlatamıyorum, gerçek sıkıntılarımı söyleemiyorum.
En çok güldüğüm, en çok sevdiğim insanlara bile gerçek sorunlarımı anlatamıyorum. İlerde karşıma büyük bir sorun çıkacak diye hep saklı, hep gizli, hep kendime özel tutuyorum.
Canım sıkılıyor, kendimi iki yüzlü gibi hissediyorum ama ya sıkıntılarımı bahsettiğim kişi tutup sıkıntılarımı başkasına anlatırsa diye tutuyorum kendimi.
Bazen bu yüzdsen gecenin bir yarısı kalkıp sokaklarda turluyorum.
Sebebsiz, nedensiz, boş aylak bri gibi.
Güvenemiyorum kimselere.
Güvenilecek kimse göremiyorum.
Bende güvenilmezin teki olduğumdan olabilir bu. Yada başka bi bok. Ama umrumda değil.
Sıkıntılarım artık iyice sıkmaya başladı.