Bu aralar "benimle evlenip çocuk doğuracak hayat kadını'mı bulamazsam ne olacak?" diye düşünüyorum. Birini ayartmak için denemelerim oluyor ama açıkçası pek dişe dokunur bi şey yok ve ara ara "ya hayatımın kadınını bulmaktan ümidimi kesip tekrar erkeklere dönersem" diye düşünmekten de kendimi alamıyorum.
Evet, karı bulamadığı için erkek siken veya kendini erkeklere siktiren bi erkek değilim ama sonuçta duygusal yanımı, yani o sevgiye aç, sevmeye muhtaç, sahiplenilmek ve sahiplenilmeye mutlulukla ulaşmış bi şekilde ilgilenilen biri olmak herkes gibi benimde hakkım. ve bunu bi kadınla yaşamak istiyorum. ama bulamazsam, sanki tekrar erkeklere dönecekmişim gibi hissediyorum.
Zaten geçmişimde de çoğunlukla, kadınlarla uğraşmaktansa erkek ayartmanın kolaycılığına kapılıp kendimi koyverdim. ki bana göre de yok öyle doğuştan ibneydim, allah beni böyle yarattı, yok ben küçükken kızlarla oynardım da şimdi o yüzden götümü siktiriyorum lafları falan hep kendini kandırma pasları. Bir de "kadın ayartamadığım için, erkeklerle oluyorum" ya da "bi kadının sorumluluğunu alacak göt yok bende. açıkçası kimsenin sorumluluğunu da alamam. erkek erkeğe takılmanın en güzel yanı sorumsuzluk ve bu, rezil hayatımda bana yetiyor" diyemeyen erkeklerin yalanlarından başka bi şey değil. Fazla özgüvensiz ve hep kolaycı karakterlerin bok çukuru eşcinsellik.
bunu, yani aslında ibneliğin kolaya kaçmak olduğunu kabullenmek zor tabii. kim ben kolayı severim, zordan kaçtığım için burdayım der ki?
üstelik anlık heveslerine boyun eğip onca şey yaşamışken şimdi kalkıp "ben ibne değildim aslında, sadece beni sevecek kadın bulamadım, bulamıyordum, nasıl ayartıp duygusal ilişki yaşayacağımı bi türlü anlamadım ve zaten erkeklerin içindeyken içlerine ve içime düşmelerine bıraktım kendimi" diyecekti ki?
Mesela ben bile buraya "ibneliği bıraktım" yazarken zorlandım. Onca yıl burda her boku yazmışken, nasıl yazacaktım ki?
Ama yazdım. Sonuçta hayatımın iplerini hep elimde tutmaya özen gösterdim. Arada kaçırsamda.
"ibne değilim, bi daha olmayacağım" dediğimde, kızanlar falan oldu. Sokaktaki hayatımda da kızıyorlar ve hemen "ya bu öyle bi şey mi, istediğin zaman bırakılabiliyor mu bu homoseksüellik" diye yapıştırıveriyorlar soruyu kulaklarıma ve anında açıyorum ağzımı "istediğin zaman bırakamıyorsan, bu korkunç bir şey zaten. ben hayatımın kontrolünün bende olduğunu bilerek yaşadım, bundan sonra da yaşayacağım"diye.
Sokakta insanlar daha bi anlayışlı çıkıyorlar. Şaşırıp aaaaa diye diye, kabulleniyorlar. Ama mesela burda, internette kolay değil. Çünkü çoğu mal.
Sanıyorlarki, burda yazdığım onca sikişli sokuşlu aşk hikayesini yalanlayacağım veya başka bir şey yapcam falan. ve geliyor soru;
Ne yani 15 yıldır yazdığım aşklar, peşinden koştuğum piçler, tek gecelik atışlar yalan mıydı?
Ardından cevabı yapıştırayım: hayır yalan değildi. yaşadım. öptüm o erkekleri, hemde büyük bi aşkla. hiçbir kadının bana bu büyük aşkla onu öpmeme izin vermediği kadar büyük bi aşkla öptüm ve öptüler belkide beni. Gerçekleşmesini istedikleri o büyük aşklarla kucakladılar beni ve yaşamak istediğim devasa aşk hayalleri eşliğinde sarıldım tüm erkeklere. onlarda bana sarılmışlardır. biliyorum. sarıldılar.
tüm o gerçekleşmeyen beklentilerden, o yaşadıklarımdan, yatıp kalkmalarımdan pişman değilim ama keşke yediğim ilk kadın tribinde, ya da sikim kalkmaya başladığı o kafa karışıklığı ve bol sorulu dönemlerimde, cevaplardan kaçmak için kolaya kaçmasaydım beeeee
neyse olan oldu, geçti gitti hepsi. geçmiş olsun. zaten geçmiş oldu da.
Ben kadere inanmam, allahın beni istediğim gibi yaşamam için desteklediği bir hayat varken,
büyüdükçe anlıyor ve kabulleniyorum; çocuksu heveslerin, zora gelmeyen şımarık yanımın ardından nefes nefese koşmuşum o erkek sevgili bulacağım adlı kolay aşk yaşama arzumun peşinden. Ama yarım yamalak, ama rezil rüsva her neyse de bir şeyler oldu. buna da çok şükür. çünkü kendimdim ve hep kendim olarak yaşamaya özen gösterdim. o günahları işledim. kabul ettim. evet defterim de çok kabarık. zaten kabarsın diye de her fırdatı değerlendirdim, çünkü defterin sahibine güvenim tamdı :)
tüm bunlardan sonra şimdi yine kendim olarak ve kalarak kadınların peşinden koşasım var ama biraz yorgun ve fazlaca yaşlıyım. Oysa etrafta göz kırpan çıtırlar, evde kalmayı seçmiş cüretkâr kız kuruları ve kocayı boşayıp ona buna gülücük atanlardan birini çekip çevirmem lazım ama yok. biri beni sevsin de öyle sikeyim takıntım yüzünden bi bok olmuyor. yapamıyorum.
kimse beni sevmeyecekse, onu niye sikeyim ki?
ben sadece beni seven sevdiğim birini sikmek istiyorum. gerisi fasa fiso.
