O günden bu güne bu blog sayesinde çok güzel insanlarla tanıştığım gibi, çok kötü insanlarla da tanıştım.
Güzel insanlar dediğim gerçekten güzel insanlardı, düşünceleri güzeldi, kimseye zararları yoktu ve hep birilerinin elinden tutmaya çabalamışlardı. Bu çabalarının karşılığında kötülük görmelerine rağmen yine de güzel düşünmekten ve güzellik yapmatan geri kalmıyorlardı. Onları güzel yapan işte buydu.
Kötü insanlarla da tanıştım dedim ya, evet gerçekten kötü insanlarla da tanıştım. İçlerinde iyilik namına bir şey olmayan, aklı fikri sadece kötüye ve kötülüğe çalışanlardı. Onlardan çok bahsetmek istemiyorum. Çünkü; hayatta sadece güzelliğe odaklanmanın doğru olduğuna inananlardanım, odaklanınca güzellik gelip sizi buluyor.Lafı uzattım, uzattıkça başka yerlere kayıyor. Bu yüzden çok uzatmak istemiyorum. Demem o ki; bu bloga artık yazacak başka bir şey kalmadı. Bu blog tarihini doldurdu. Kendini yeteri kadar taşıdı. Beni doyurdu, farklılaştırdı, başka türlü bakmamı sağladı.
Blogu takip eden, okuyup yorumlarıyla katkıda bulunan, yorum yapmaktan çekindiği için uzun uzun mail atan herkese teşekkürler.
Belki başka bir blogda, farklı bir karakterde tekrar görüşürüz.
Sevgiler.
(Not: İnternet ortamında farklı karakterler yaratmayı ve bu karakterlerin ağzından kendimi ve çevremi anlatmayı seviyorum. Aslında günlük hayattaki önemsiz olayarı önemliymiş gibi yazmayı seviyorum desem daha doğru olur. Yazmak güzel ya. Her halükarda. )