O an dondum kaldım. Acaba yanlış mı yaptım, acaba tanışmasa mıydık?? Ya da hiç bir şey olmamış gibi kalkıp gitsem, onu burda anasının ammından henüz az önce çıkmış gibi, ne olduğunu anlamasına bile fırsat vermeden, bırakıp gitsem daha iyi olmaz mı? Bence "evet, süper olur" ama bu bana yakışmaz çünkü adama ben kendim "müsaitsen bu hafta sonu bi kahve ısmarlıyım" demiştim. O da beni güya kırmamıştı ve kalkıp ter nerden istanbul'a kadar gelmişti.
Yaa işte böyle. Kahve içmeye gelirsin ve daha götün sandalyeyi kavramadan, böyle sikindirik bi soruyla karşı karşıya karşılaşırsın.
Tabii soru karşısında bi şey diyemedim. Gülümseyerrek bir şeyler gevelediğimi hatırlıyorum ve sonrasında sohbet boyunca da boğazımdan geçmesi için sürekli kendimi zorladığım kahvenin tadı aklımda kaldı.Amcık sanane sikişmemden, sanane be. Göt ve sik benim değilmi, ister elletirim, ister siktiririm, ister gider bi kasaba doğratır akşama kendi götümü pişirir yerim. Sanane ammına koduğumun dangalağı sanane. Alla allaa sorduğu soruya bak "neden bu kadar çok sikişiyormuşum"
Lan benim allahım bile götümle ne yapacağımı bana bırakmışken, benim gibi götü boklu bir fani olan sen; hangi cüretle "neden bu kadar çok sikişiyorsun" diyebiliyorsunki? Götümün kenarı.
Sana bokum kadar değer verdim diye, alıp yüzüme gözüme sürecek değilim ya seni mal herif.
Aslında adama kızıyorum ama sorun onda değil bende. Çünkü dangalak, geri zekâlı, aptal şapşal bi herifin tekiyim. Adam yazdıklarımı beğeniyor diye beni de anlayacak hali yok ya. Sadece okurken güzel zaman harcıyor ve yazdıklarıma karşılık, o da kendi içinden geçenleri yazıp bana gönderiyordu. Bu kadar basit işte. Yani karşılıklı bi tatmindi, hepsi bu.
Bu sikindirik yazışmalara neden ulvi anlamlar yükleyip "kahve içelim mi?" diye söylenip olayı farklı yerlere çekmeye çalıştımki?
Doğrusunu söylemek gerekirse sadece bu adam değil, gerçek anlamda hiç kimse birbirini anlamıyor ve aslında hiç bir zaman da anlaşılamayacağız. Buna cidden inanmaya başladım. O yüzden artık karşımdaki insanlar tarafından anlaşılma çabalarını boşverip, keyfime bakacağım. Hem niye insanların beni anlamasını bu kadar önemli buluyorumki??? Aman siktir et gitsin. Anlayıp ne yapcaklar.
Oysa ne güzel işte kaç aydır her yazıya ayrı ayrı methiyeler diziyordu, her yazıya ayrı upuzun bi yorum yazıp maille atıyordu. Bende onun, beni anladığını sanıp, benim onun için tuvalette sıçtığı boku kadar değerli olduğumu sanıyordum. Ama haksız da değildim hani.
Çünkü yeminlen söylüyorum, onun yazdıkları karşısında kendi yazdıklarımın ne kadar basit kaldığını görüyordum ve hatta bunu ona da söylemiştim "sen bana sürekli yazacağına bi blog açıp orda yazsana =Pp" evet evet bu sondaki yavşama belirtisi olan dil çıkarmayı da yapmıştım.
Yapmıştım ve işte aylardır bu şekilde yazışıyorduk. Sonra ne diye kalkıp "kahve zıkkımlanalım" dedim ki? Salak herifin tekiyim. Şu yaşıma geldim hala adam olamadım ya ona yanarım.
Götüme kazık yemekten, yerimde bi oturmaya fırsat bulamadım gitti gitti...
Bu arada bi daha blogdan biriyle tanışmak mı, töbe töbe töbe...