yelkenleri değiştir ve yola çık. çünkü yol açık.

orada hiç olmayan

Annemi sevmesemde, bugünlerde onun eksikliğini hissetmediğimi anladığım anlar yaşıyorum. Yani zaten insan denen zavallı, her gün sokağın başında gördüğü köpeğin bile yokluğuyla hayatında bi eksiklik hissederken, çıktığı amın sahibinin kocaman yokluğunu nasıl hissetmezki?

bilmiyorum işte, bugün tüm gün bu konuyu düşünüyordum.
yani "evde bir şey eksik olması lazım" gibi bir his oluşması lazım gibi bi beklentim vardı kendimden ama olmadı, yok. sanki zaten, evde olmaması gereken bir şey yine yoktu. o kadar.
oysa ben yıllarca, özlerken ve