kulaklarımdaki kıllar çoğalmaya başladı. geçen bi kaç tanesinin bayaa uzayıp perçemlerimle ve hatta saçlarımla bir olduğunu fark ettim. yaşlandıkça bu kılların azalması gerekmiyor muydu?
hatta azalıyor diye millet götündeki kıllara başının üstünde yer vermiyor muydu?
Bugün 13 ocak 2026
Günler hızlı geçiyor. Artık yaşlılar gibi konuşmaya hakkım var; gözümü bi açtım 40 olmuşum. sonra kapadım tekrar açtım yaşım olmuş 50
inanır mısın, hiç anlamadım nasıl geçti.
Yaşlılar haklıymış. İnsan ölmek için doğuyor. Ölümden sonrası hakkında ise kimse bir şey diyemiyor. Cennet ve cehhennem olması fikri bana çok güzel geliyor. En azından hiçliğe gitmiyoruz piç.
Allah'ın olması fikri bana sımsıcak bi huzur hissi veriyor.
Allahım iyiki varsın. İyiki beni yarattın ve onca şeyi yaşamama izin verdin.
Günah, sevap hepsine daldım ve biliyosun hep biliyordum, beni sen kurtaracaksın.
Teşekkür ederim canım allahım.
bugün, geçen aylarda sıcak bi havayla beni otobüste "sizi daha önce hiç görmedim, sizde mi burada çalışıyorsunuz" diyerek, hafif anaç ilgisini saklamayı başaramayan kadınla yan yana oturduk.
ona, o gün "hayır, burda çalışmıyorum. şu ilerideki ofiste çalışıyorum" demiştim ve o an sanki hafif yüzü düşmüş gibiydi ama o an yüzüne baktığımda yanak çillerini fark ettiğim için de ben öyle düşünüyor olabilirim.
bugün ise otobüs durağına yürürken 2 adım önümde fark ettim ve selam verip yürümeye devam ettim ama kar yağmış olduğu için kayar gibi olunca, içinde tutamadığı o anaçlığı ve ilgiye açlığıyla "aman düşmeyin" demekten kendini alamadı.
otobüse ben ondan önce binmiştim ve ilerledim. 2'li otobüs olduğu için en arkalara gittim ve boş olan yerlerden birine oturduğumda, tanıdık birini görüp "yanımdaki boş koltuğa oturması için çağırdım ama gelmedi ve o sırada Çilli gelmiş olunca "gel sen otur" dedim ve o da oturdu, az sonrada otobüs hareket etti.
Yol boyunca daldan dala konuştuk.
Kocası 4 ay önce kalp krizinden ölmüş.
bi kızı var, hukuk okuyor.
kocasının kaç yaşında olduğunu sorduğumda, yaşlılarda kalp krizinden ölüm çok yüksek gibi cümleler kurmak vardı aklımda ama o henüz kurmadığım cümleleri anlamış olacakki "bağımlılıkları vardı, en son kalp krizi geçirdi" deyiverdi.
-uyuşturucu mu
-hepsi
-nasıl
-alkol, uyuşturucu muyuşturucu hepsi vardı. çok uğraştım ettim ama bırakmadı. az klasın kızımızı da alıştıracaktı.
-çok geçmiş olsun
-çok çektim ya onda
-ölmeden önce ayrılmıştık, bizimkilere gitmiştim ama onlarda beni laf çıkacak diye istemedi. döndüm eve, kavga gürültü yaşadım gitti. içince kendinden geçiyordu. sanki kendisi değildi. içmeyince de kavga gürültü her şey oluyordu. o yüzden içiyordu
-çok geçmiş olsun. geçti gitti
-he ya, kızımla yaşıyoruz işte. hukuk okuyor, 1. sınıfta. Geçen yıl ara vermiş, bu sorunlardan dolayı. şimdi evi okula yakın taşıdım. gidip geliyor
-büyük mü. kaç yaşında
-23 yaşıında, savcı olacağım diyor
-oğlumda elektrikçi olacak
-oğlun mu var
-he ya. annesiyle yaşıyor.
-hıı siz niye ayrıldınız
-ya ben çocuk istiyordum, o istemiyordu. başka sorunlar falan derken, en son çocuk mevzusunda ayrıldık.
-geçmiş olsun
yol boyunca bi kaç konu hakkında ordan ona atlayarak konuştuk durduk.
sessiz, kendi halinde bi kadın.
sanki iş çıkış saatlerimizi denk getirsem, bi kaç gün yan yana oturarak muhabbet etsem, biraz ilgilensem, beni alır gibi. çünkü artık, bi kadına ihtiyacım olan yaştayım.
neden böyle düşündüğüm konusuna gelirsek;
kuzenlerimden biriyle geçen yıl sohbet ederken, çocuklarından bahsediyordu ve bende durup bi anda "anneleriyle nasıl tanıştın" dedim ve o da "ya aynı hastanede çalışıyorduk ama hiç selam sabahımız yoktu. öyle bikaç kez görmüştüm. o da beni görmüş ama o kadar. bi gün sabah işe otobüsle giderken bi kaç durak sonra o bindi, beni gördüğü içinde öyle bi selam verdi ve bende "ulan yapış buna" dedim içimden, sonra her gün ona denk getirip öyle öyle bırakmadım peşini, sonra da işte evlendik" diye anlatmıştı.
şimdi benim yaptığımda, bundan başkası değil. yapışayım bakalım ne olacak :)
