Basın Açık Laması: Yazmayı seven ve hatta yazarken eğlenen biriyim. Blogda yazdıklarımın tamamını yaşamadım, yaşamıyorum. Yazdıklarımın içinde; arkadaşlarımdan dinlediğim güzel anılar, çevremden duyduğum konuşmalardaki küçük tatlı anlar, birinin başından geçmiş ve onu üzen olaylardan etkilendiğim için buraya yazmaya karar kıldığım şeyler de var.. Ama yazarken, sanki yaşanılanları ben yaşıyormuşum gibi hissettiğimden dolayı, birinci ağızdan yazmak beni rahatlatıyor. Başka türlü de yazamıyorum. O yüzden "hayatlarınızın küçük bir anından ilham alıyorum" deyip, bu bahsi kapatmak isterim.
Ve son olarak; eğer sizde acı veya tatlı anılarınızı benimle paylaşarak, ilerleyen günlerde (2-3 gün sonra veya 3-5 yıl sonra bile olabilir) yazılarımda yer almasını isterseniz hayaterkegi@gmail.com'a mail atabilirsiniz. Sevgiler.

4 Ocak 2017

insanın doğası

bir kış günü kadar soğuk ellerin,
ve fırtınalı bakışların var.
ak düşmüş saçların sayesinde o eski karanlığından da eser kalmamış.

görünürde yarı insan olmuşsun da,
için hâlâ o yırtıcı hayvana ait.

ve şimdi bir ölü kadar soğuk bedenin,
fersiz bakışlar da edinmişsin.


------


insan ne tuhaf değil mi?
gide gele, hiç olmayacak duaya amin derken buluyor kendini.
ve en güçlü zamanında takatsiz kalmışcasına
elleri yüzünden yavaşça aşağı düşüyor..




Hiç yorum yok: