Bugün, dün ve geçen hafta bi-iki defa Çilli'yle karşılaştık. Daha doğrusu zaten, onunla karşılaşmak için tetikte olduğumdan karşılaşmışız gibi yaptım. Selamlaştık, birbirimizi sorduk ve sonrada iyi günler diledik.
İkinci gün yine aynı şekilde gerçekleşen karşılaşma esnasında burnunun ucunda kurumuş yeşil sümüğü görmem, ona karşı geri adım atmama sebep olmadı değil ama otobüsün keşmekeşi içinde uzakta bi yerde durup ona baktığımda, masum duruşu, kimseyle gözgöze gelmemek için otobüs camından uzaklara dalmış gibi uzun uzun bakmaya devam edişi, mahzun yüzüne yerleşmiş o "bıktım artık" adlı yorgunluk hissi ona karşı içimde büyük bi merhamet dalgasına dönüştü.
bi kaç kez beni fark etmesi için durgun kalabalıkta hareket edip dikkatini çekip gözgöze gelmeye çalıştım ama yok. Asık olmayan ama gülümsemeye de korkar hale gelmiş gibi duran donuk suratı öylece önüne bakar vaziyette hiç yukarı kalkmadı.
Yol boyunca ağaçlar, evler, duraklar, arabalar, otobüsler geçtik. Dikkatini çekebileceğime dair olan umudumu toplayıp, elimdeki tabletten Hukuk, Suç ve Toplum kitabını açıp, daha önce kaldığım yerden okumaya başladım.
Ama bugün anladımki, kadın normal sıradan bir insan olarak görmüş beni ve benim onu tetiklememle "evliliği, yaşamı, sıradanlığı" hakkında bi anda dökülüvermiş. Şu lanet olasıca insanları doğal bi şekilde konuşturma yöntemim. Bilmiyorum. Farkında olmadan yaptığımı biliyorum artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
BU KONUDA SEN NE DÜŞÜNÜYORSUN?