Basın Açık Laması: Yazmayı seven ve hatta yazarken eğlenen biriyim. Blogda yazdıklarımın tamamını yaşamadım, yaşamıyorum. Yazdıklarımın içinde; arkadaşlarımdan dinlediğim güzel anılar, çevremden duyduğum konuşmalardaki küçük tatlı anlar, birinin başından geçmiş ve onu üzen olaylardan etkilendiğim için buraya yazmaya karar kıldığım şeyler de var.. Ama yazarken, sanki yaşanılanları ben yaşıyormuşum gibi hissettiğimden dolayı, birinci ağızdan yazmak beni rahatlatıyor. Başka türlü de yazamıyorum. O yüzden "hayatlarınızın küçük bir anından ilham alıyorum" deyip, bu bahsi kapatmak isterim.
Ve son olarak; eğer sizde acı veya tatlı anılarınızı benimle paylaşarak, ilerleyen günlerde (2-3 gün sonra veya 3-5 yıl sonra bile olabilir) yazılarımda yer almasını isterseniz hayaterkegi@gmail.com'a mail atabilirsiniz. Sevgiler.

16 Mayıs 2017

aşk, seks ve işte onun gibi şeyler

Son zamanlarda seks yapma isteğimde inanılmaz derecede büyük bir düşüş var ve nerdeyse "artık sikim kalkmıyo" diyebilirim.
Seks yapma isteğimin düşüşü ve sikimin neden kalkmadığı üzerine düşünürken aklıma geldi; özellikle son bi kaç yıldır, seks yapma isteğim, beni saçma sapan insanlarla muhatap ettirip, çoğu zaman yapmayacağım şeyleri yaptırıyordu. 
Yani sikimi bir deliğe sokarak boşalma isteği beni sürekli farklı ve yeni bir arayışa itiyordu ve bu da normal hayatımı anormal derecede etkiliyordu. 

Bu yüzden de olsa gerek, seks yapmak artık güzel gelmiyordu. Hatta sanki sevmediğin bir yemeği, sırf aç olduğun için istemeye istemeye yemek zorunda olmak gibi bir histi. Miden kabul etmemesine rağmen, sonraki kaşığı ağzına götürüp boğazından aşağıya zorlada olsa itmek gibi bir şey.

Bu tabii yeni değildi. Son bi kaç yıldır kemiklerimin içindeki iliklere kadar hissettiğim ama bir türlü seks yapmaktan da kendimi alamadığım iğrenç bi histi.
Yapmak istemediğin şeyi, sanki kafana silah dayatılmış olduğu için zorla yapmak gibi bir şey diyeyim siz anlayın.

Oysa zorunlulukla seks yapmak yerine, okuyacağım onca kitap, binlerce makale, henüz izlemediğim zekice kurgulanmış onlarca film ve dizi varken, sırf güzel gülüyor diye birini sikme veya kendimi siktirme uğraşı içine girmek, onu, içten bir şekilde tebessüm ederek tavlamak çok saçma gelmeye başlamıştı. Tüm bu oyunlardan sıkılmıştım. Sanki benim bedenim, artık benim değildi.

Aşk falan filan da artık bana çok inandırıcı gelmeyen bir duygu durumumun dilimizde 3 harfli kelimeye büründürülmüş hali. 

Zaten son yıllarda bu konu üzerine ciddi ciddi düşünüyorum; Bence aşk; edebiyatçıların, sanatçıların ve yalnızlıktan kırılanların kazanç kapısı. 
Uyduruk bir kelimeye gereksizce yüklenmiş değerli hislerin anlamsızlaştırılması. 
Aşk, ağzı iyi laf yapan, etkileme gücü yüksek jantilerin, konuşurken süslü kelimelerin arasına sıkıştırdıkları anlamsız 3 harften başka bir şey değil.
Aşk, yatağa atılan insanların üstünü başını yırtarak bedenlerini ortaya çıkarırken, vicdanınızı susturmak için üretilmiş bir tür sakinleştiriciden başka bir şey de değil.
Evet, sanırım artık aşka inanmıyorum ve inanmadığım bir şeyin, sonundaki eylemi gerçekleştirmekte istemiyorum.
Eğer o eylemi yapacaksam da, gerçekten isteyerek yapmak istiyorum. Hissederek ve tüm bedenimle arzulayarak.

4 yorum:

Adsız dedi ki...

...ve yazarımız bütün bunları söyledikten sonra aynı anda romeo ve gabile ikilisinde saatler harcadıktan sonra yine bir bedende ateşini söndürür. :)

Hayat_Erkeği dedi ki...

sorun şu ki; ateşim hiç yok :///
kuş öldü beybi.

Adsız dedi ki...

O kuşu gece gündüz demeden öttürürsen, kendine gelmesi için 1-2 ay susması gerekir beybi.

Hayat_Erkeği dedi ki...

:)))