Basın Açık Laması: Yazmayı seven ve hatta yazarken eğlenen biriyim. Blogda yazdıklarımın tamamını yaşamadım, yaşamıyorum. Yazdıklarımın içinde; arkadaşlarımdan dinlediğim güzel anılar, çevremden duyduğum konuşmalardaki küçük tatlı anlar, birinin başından geçmiş ve onu üzen olaylardan etkilendiğim için buraya yazmaya karar kıldığım şeyler de var.. Ama yazarken, sanki yaşanılanları ben yaşıyormuşum gibi hissettiğimden dolayı, birinci ağızdan yazmak beni rahatlatıyor. Başka türlü de yazamıyorum. O yüzden "hayatlarınızın küçük bir anından ilham alıyorum" deyip, bu bahsi kapatmak isterim.
Ve son olarak; eğer sizde acı veya tatlı anılarınızı benimle paylaşarak, ilerleyen günlerde (2-3 gün sonra veya 3-5 yıl sonra bile olabilir) yazılarımda yer almasını isterseniz hayaterkegi@gmail.com'a mail atabilirsiniz. Sevgiler.

20 Haziran 2014

Cihangir seni yenemedim :(

Her şeyden bıktım iyice. Bu ev de sıkıyor zaten beni. Evin sıkması aslında kirasından dolayı, yoksa kocaman ev niye siksin beni. Sıkma nedeni de şu ki: ev arkadaşım ayrıldığından  bu yana kirayı ödemekte zorluk çekiyorum. Ev arkadaşı bulur, idare ederim diye durdum ama birini bulmak da zor yahu. Bu kiraya bu evde durmak ise daha zor. Düşündüm taşındım da, zaten birini bulup tekrar ev arkadaşı olmaktansa, ben daha uygun bir eve taşınsam aradaki farkla da, ihtiyaçlarım olduğunda hemen alsam, günümü gün ederek yaşasam daha iyi olur.

Hem zaten Öküz Herif'de bana gelip bir daha bir yere gitmiyor, bazen günlerce ben de kalıyor. bu şartlar altında birini ev arkadaşı olarak almak ise pek mantıklı değil. Öküz bende kaldığı için geçen ay kiraya sıkışınca, bende ona kiraya sıkıştığımı söyledim ve o da destek çıktı. ama tabii benim söylemeden onun yardım etmesi daha şık olurdu da. Ne yazıkki kira zamanı gelmişti ve Öküz ise, değirmenimin suyunu pek sormuyor, sadece yatağa girip girmeyeceğimle ilgileniyordu.

Neyse ki Öküz benim ona yalvarırcasına söylememden sonra kirayı ödeyince, biraz rahatladım ve aslında  bu evde beraber yaşayıp gideriz diye de düşündüm. Ama sonra baktım, aslında bu pek mantıklı değil, zaten kendisi de kiranın yüksekliğinden şikayet edip duruyor. Sonra ben de kendi kendime bir karar aldım ve en iyisi bu evin 3 te bir fiyatına, cihangir'den daha kenar mahallede başka bir kiralık ev bulup oraya taşınmak olur diye söylenerek, internetten ev bakmaya başladım. Zaten insan para göz değilse ve başka bir sıkıntı olmazsa kenar mahallelerde kira ödemek daha kolay oluyor. Yaşamak ise gayet buradan farksız bir şekilde sürüp gidiyor.

O yüzden bu ara yeni ev bulma telaşlarındayım. Hem zaten bu kocaman evde geceleri yalnız kalmak insana fena koyuyor. Üstelik evde ben tek başıma kaldığım gecelerde, diğer odaların boş olması fena koyuyor. Çünkü kocaman kira yine aklımı çeliyor ve odalar boş olunca da  sanki paramı çöpe atıyormuşum gibi bir şeyler hissedip duruyorum. Aman neyse koy götüne gitsin. Kutu gibi bir ev bulup orda kimseye el açmadan yaşamak en güzeli olacak.

İşte bu düşünceler arasında yeni ev aramalarım başladı ve bir kaç tane de buldum aslında. Bu hafta sonu bir iki tanesine bakıcam. Aslında bir tanesini gittim gördüm ve hatta beğendim bile. Ama ev sahibi olmayınca emlakçıyla bakıp çıktık. Hafta sonu ev sahibi gelecek onunla eve bakacağız, o da bana bakacak ve beni beğenirse evi bana verecek. Ev konusunda durum bu yani.

Hem kirası da uygundu. 650 tl'ye 2+1 baya iyi duruyor. Zaten toplam 70 metrekare neyime yetmeyecek ki. Eşyam da yok fazla. Sadece koltuklar ve mutfak için beyaz eşya vs var. Bir de geçen aylarda arkadaşımın çöpe atmaya hazırlandığı ama benim "dur atma benim eve götürelim" dediğim tek kişilik yatak var. İşte böyle yuvarlanıp gidiyoruz.

Öküz de bende duruyor. Ona da diycem eğer işine geliyorsa ve benimle yaşayacaksan, masrafları beraber karşılayacağız. Gerçi o bu tür konuşmaları sevmez, genelde hemen  bunu yanlış yerlere çeker ve olayı sanki bir talan varmış durumlarına sokar. Kendisine ben bakınca sorun olmuyor, ama ona "bu evde benimle yaşayacaksan, her şeyi fiftilememiz lazım" dediğimde kıyamet kopuyor. Oysa hayat müşterektir diye sloganlar atanda kendisinden başkası değil. ammına koduğumun hayatın müşterekliği sadece yatakta aklına gelenlere de fena gıcık olurum ya neyse.

Neyse hafta sonu olsun da bakalım, ev sahibi bana evi verecek mi?
Çünkü bekar olduğumu duyunca bir ikilemli konuşmuş. Ben de bir sürü yalan malan sıraladım. Evi tutmak için beni yalan söylemek zorunda bırakan düzenin de götüne çomak sokayım.
Neyse hafta sonu olsun, hayrlısı olsun.

3 yorum:

Şeker Oğlan dedi ki...

Şimdiden yeni evin hayırlı olsun ama boş odanı zaman zaman kiraya vermeyi düşünebilirsin.
airbnb.com adresini ziyaret etmeni öneririm.
Cihangir gibi merkezi bir yerde ayda 5 gün odanı kiraya vererek kiranın yarısını çıkartabilirsin.
Benden söylemesi :)

Ha bu arada...
neredeymiş ya bu 650 TL'ye 2+1
söyle de komşu olalım :))))

piç ses dedi ki...

Selam Hayat Erkeği
Sitene girip çıkıyorum ,üye butonu arıyorum ama yok oğlu yok :( bir tanecik eklesen ,ben gibi garipler için ;)

Bende deli gibi kiralık ev arıyorum ama bulduklarım pekte iç açıcı değiller.Ölü beceriyor bu ev sahipleri ya.Cihangirde 650ye bulduysan durma koş derim.

Darısı başıma ve sevgiler sana

Hayat_Erkegi dedi ki...

yok evi başka bir semtte buldum. cihangir'de kiralar aldı başını gidiyor. üstelik onlarca lira kira istenen evleri bi görsen bok gibi. zaten bende taşınıyorum, bir daha da oturmam burada. (neyse büyük konuşmıyım, çünkü dönüp dolaşıp büyük sıçtıklarımı yemek zorunda kalıyorum)