Basın Açık Lama'sı: Yazmayı seven ve hatta yazarken eğlenen biriyim. Blogda yazdıklarımın tamamını yaşamadım, yaşamıyorum. Yazdıklarımın içinde; arkadaşlarımdan dinlediğim güzel anılar, çevremden duyduğum konuşmalardaki küçük tatlı anlar, birinin başından geçmiş ve onu üzen olaylardan etkilendiğim için buraya yazmaya karar kıldığım şeyler de var.. Ama yazarken, sanki yaşanılanları ben yaşıyormuşum gibi hissettiğimden dolayı, birinci ağızdan yazmak beni rahatlatıyor. Başka türlü de yazamıyorum. O yüzden "hayatlarınızın küçük bir anından ilham alıyorum" deyip, bu bahsi kapatmak isterim.
Ve son olarak; eğer sizde acı veya tatlı anılarınızı benimle paylaşarak, ilerleyen günlerde (2-3 gün sonra veya 3-5 yıl sonra bile olabilir) yazılarımda yer almasını isterseniz hayaterkegi@gmail.com'a mail atabilirsiniz. Sevgiler.

10 Haziran 2013

aynı taş, aynı hamam

Bu sefer farklı olacak sandım. Mutluluktan gebericez sandım. Bu sefer işte tam da bu sefer "tamamdır, artık allah belamı verdi, ölünceye kadar gülcem" sandım. Ama hep sanmışım hep..
Hani onmilyon basamaklı bir mutluluk rakamı olsada, karşısına sıfır geçip çarpma işlemine maruz kaldığında onmilyon basamağın hepsi tek tek sıfıra yenik düşer ya işte bende aynen öyleyim. Yani elde var sıfır.
Bizimkisi de öyle işte. Benim Öküz Herif hep öküz olarak kalacak sanırım. Çünkü ne zaman azcık gülsem sonrasında ağzıma sıçıyor. Orospuçocuğuna kaç defa "yapma böyle, etme bu güzelliğin içine" desem de adamın sikinde değil, sürekli bi sidik yarıştırma, sürekli bana her fırsatta bi fırça atma hevesiyle yanıp  tutuşuyor. En ufak şeyde zort diye patlayıp saçma sapan konuşuyor.
Önceki gün iki defa yaptı bu hareketi, her defasında da anlattım "abi yapma böyle, kavga etmeyelim. valla bugünler hep gelip geçici. bokluk etme, edeceksen de kenarına et de, biz de diğer tarafta güzel güzel yaşayalım" dedim ama dinletemedim. Yine aynı bok, yine aynı bok.
Aslında hakkını yemiyim, önce "haklısın" deyip bana hak verdi, ama sonra benim evden çıkıp, kendine evine gittikten 2 saat sonra şöyle mesaj attı;
 "eve gelirken herifin biriyle kavga ettim sayende teşekkürler. iyi ki gelmişim"
Ben önce "?" böyle yazdım, sonra da "benimle ne alakası ne? anlamadım. senden rica ediyorum, beni sürekli her hangi bir şeylerden dolayı suçlamaktan vazgeç" dedim. Başka da bi şey demedim, sonra o da cevap vermedi ve sabah whatsapp'den şöyle yazdı "dün saatlerce bana gülüp dengemi bozdun. kötü davranan sensin, asabımı bozunca adamla bi anda kavga ettim" dedi, bende daha önce de uzun uzun "lütfen her yaşadığın olumsuz şeyde beni suçlamaktan vazgeç, lütfen yapma, yalvarırım yapma bunu blablabla" dediğim için ve her defasında o kendine böyle sikindirik bi bahane bulup beni fırçaladığı için, bende bu defa sadece "ok" demekle yetindim. Lan piç, la amınakoduğumun şerefsizi "madem ben sana güldüm diye canın sıkıldı, moralin bozuldu, evden çıkmadan önce niye sex yaptın, niye illa beni sik diye tutturdun. orospuçocuğu. kendini niye siktirdinki bana? madem canın sıkkındı, sikişirken niye yüzün asık değildi, niye evden çıkarken öpücükler atıp duruyordun" diyemedim. Boş verdim. Çünkü yine desem bu sefere daha büyük kavga edicez ve ben bu sefer kesin ağzına sıçarım. Ama bu sefer öyle yapmıycam, içimi burda dökücem o da zaten okuyacak ve ben hiç bu konuda bir şey söylemiycem. Zaten uzunca bir süre konuşmayı da düşünmüyorum. Çünkü sürekli beni suçlamasından bıktım. Oysa ben düzeldi sandım. Ama yok, bunda tık yok. Eski tas eski hamam. Aynı bok, aynı bok ve ben cidden bu bi kaç günde çok yoruldum çook..

6 yorum:

PoLLy dedi ki...

mmm, şey..
seni sevdiğimden...
"ben demiştim" demek istemiyorum..
ben sadece "oha nasıl da yanılmışım" demek istiyorum..
ama bu adam beni sürekli haklı, seni ise sürekli mağdur etmeye devam ediyor...
hakkımızda hayırlısı diyorum, bu kadar!

beygirniyazi dedi ki...

ben öküzherif denilen arkadaşın bir bloğu olsa ne der onu merak ediyorum. hayaterkeği'ni çok uzun süredir sevdik dinledik, ama burada bir terslik var, bu yalnızca öküzherif'in suçu olamaz. öküzherif sen de aç bir blog da şu bilmeceyi bir çözelim.

Adsız dedi ki...

Epic Fail ! - Fatal Error 404 - Sayfa Erisimi Yok.. Anlatabildim mi ?!

Adsız dedi ki...

Ömür boyu o kişiyi arayacaksın ama bulduğun asla o olmayacak

Japunzel dedi ki...

Tesadufen denk geldigim bloguna yorum bile yapmaya karar vermis bulunuyorum.Yazilarinin bir cogunu okudum ve kac kere “aynen ya” dedigimi hatirlamiyorum.. 2011in subatinin ardindan agzina sicilan bitek ben degilmisim. Cok zor bunlar ve eger bi cozum bulabilirsen bana da soyle olur mu? Tek sorun yazilarinin bazen cok ayrintisi var sanki.. Homofobik degilim ama oyle iste. Okuz Herif gibilerin burunlarinin kopana kadar surtmesi dilegiyle..

Japunzel dedi ki...
Bu yorum yazar tarafından silindi.