Basın Açık Lama'sı: Yazmayı seven ve hatta yazarken eğlenen biriyim. Blogda yazdıklarımın tamamını yaşamadım, yaşamıyorum. Yazdıklarımın içinde; arkadaşlarımdan dinlediğim güzel anılar, çevremden duyduğum konuşmalardaki küçük tatlı anlar, birinin başından geçmiş ve onu üzen olaylardan etkilendiğim için buraya yazmaya karar kıldığım şeyler de var.. Ama yazarken, sanki yaşanılanları ben yaşıyormuşum gibi hissettiğimden dolayı, birinci ağızdan yazmak beni rahatlatıyor. Başka türlü de yazamıyorum. O yüzden "hayatlarınızın küçük bir anından ilham alıyorum" deyip, bu bahsi kapatmak isterim.
Ve son olarak; eğer sizde acı veya tatlı anılarınızı benimle paylaşarak, ilerleyen günlerde (2-3 gün sonra veya 3-5 yıl sonra bile olabilir) yazılarımda yer almasını isterseniz hayaterkegi@gmail.com'a mail atabilirsiniz. Sevgiler.

21 Temmuz 2010

öfffffff sıkıyo artık her şey

Bu aralar yine salak salak bir şeyler hissetmeye başladım.
Biliyorum sonunda boku yiyeyn ben olacağım. Çünkü bu bok yeme olaylarını benden daha iyi yapan kimse yok.
Ve üstelik olaylar gelişirken, ben onların öncesinden nelerin olup bittiğini görebiliyorum.

Sikiyim hayatın ta ammını.
Şu dejavuya benzer olan şey nedir bilmiyorum ama, işte onun gibi bir şey olmalıki, olabilecek her şeyi daha önceden görüyorum.
Mesela ilerde bu yazıyı okuyacak olan kişinin bakışları geliyor gözümün önüne ve az sonra patronumun gelip ters ters bakması.
Ordan bakınca saçmalar gibiyim, ama umrumda değil. Ki zaten saçmalamak en büyük hakkım.
Öfff o oluşacak can sıkıcı durum, o kadar miğdemi bulandırıyorki devam etmek istemiyorum.

2 yorum:

Hayat_Erkegi dedi ki...

Bu yazıyı temmuz ayında yazmışım, şimdi böyle dönüp bakarken gördümde, yazıda bahsi geçen konu dün itibariyle gerçekleşti...

Adsız dedi ki...

Dejavu yani